Ałycza – śliwa wiśniowa

Ałycza (Prunus cerasifera), znana również jako śliwa wiśniowa lub mirabelka, to gatunek rośliny z rodziny różowatych. Ałyczę w naturalnych warunkach można spotkać w Azji Zachodniej, Środkowej, na Kaukazie oraz w południowo-wschodniej Europie. Jako gatunek zawleczony (napływowy) rozprzestrzeniła się w Australii, Nowej Zelandii, na Wyspach Brytyjskich, w Europie, USA oraz tropikalnej Azji.

Śliwa wiśniowa jest uprawiana w wielu krajach, także w Polsce. Zdarza się, że dziczeje.
Określenia ałycza i śliwa wiśniowa stosowane są zamiennie, warto jednak pamiętać, że ałyczaa ma owoce koloru żółtego, a śliwa wiśniowa – fioletowe.

Zobacz także: śliwa – drewno śliwy

Drewno śliwy wiśniowej – nie tylko do wędzenia

Drewno śliwy charakteryzuje się wyjątkowo dekoracyjnym rysunkiem, uwydatnianym poprzez delikatnie czerwoną, a niekiedy wpadającą w fiolet twardzielą oraz jasnym bielem. Przedmiotowe drewno jest bardzo twarde i gęste, a tym samym odporne na uszkodzenia mechaniczne. Ze względu na liczne rozgałęzienia oraz charakter drzew zbliżony do krzewów, mogą pojawić się problemy podczas suszenia – drewno może pękać i paczyć się.

Niepodważalną zaletą przedmiotowego drewna są walory estetyczne oraz duża wytrzymałość. Drewno śliwy wiśniowej wykazuje również doskonałe właściwości akustyczne – świetnie odbija dźwięk.
Wadą drewna są trudności związane z suszeniem oraz obróbką – konieczne jest posiadanie odpowiednich narzędzi oraz umiejętności.

Ałycza – zastosowanie

Ałycza znajduje zastosowanie w przemyśle drzewnym, nieco rzadziej jest wykorzystywana w stolarstwie meblowym, jest również doceniane przez lutników z całego świata. Śliwa wiśniowa bardzo często jest wykorzystana do pudeł akustycznych, instrumentów perkusyjnych oraz elementów służących do budowy instrumentów muzycznych.

Zobacz także: drewno do wędzenia

Ze względu na dużą twardość drewna ałycza, jest ono także wykorzystywane do produkcji lasek – szczególnie cenione są shillelagh, pochodzące z Irlandii.
Drewno śliwy wiśniowej jest również niezastąpione podczas wędzenia – nadaje wędlinom, subtelny, niepowtarzalny zapach.

Zdjęcia: Bogdan via Wikipedia