Czeremcha zwyczajna

Mało znanym w Polsce i często niedocenianym drzewem liściastym jest czeremcha pospolita. Gdzie rośnie i jakie cechy charakterystyczne są jej przypisywane? Co warto o niej wiedzieć?

Czeremcha zwyczajna – nazwa i pochodzenie

Czeremcha pospolita nazywana również czeremchą zwyczajną, śliwą kocierpką lub smrodynią to wysoki krzew lub drzewo, osiągające około 15 metrów wysokości. Charakterystyczny zapach tego drzewa dla wielu osób może być nieprzyjemny.

Zobacz także: wiśnia- drewno wiśniowe

Rośnie w wielu miejscach w całej Polsce – na wsiach, przedmieściach, czy na obrzeżach starych parków. Jest też sadzona w przydomowych ogrodach, zwłaszcza jeśli jest to odmiana czeremchy zwyczajnej „Colorata”, która jest ceniona za swoje wysokie walory dekoracyjne – piękne kwiaty i eliptyczne liście. Występuje w całej Europie, Azji Mniejszej i zachodniej Syberii.

Czeremcha zwyczajna – charakterystyka drewna

Drzewo czeremchy zwyczajnej dorasta do 15 m i jest źródłem drewna o ciekawej charakterystyce. Kora drzewa jest ciemnobrązowa do czarniawej, a po rozdarciu wydziela nieprzyjemny zapach. Drewno czeremchy zwyczajnej jest dosyć twarde, sprężyste, o drobnych, choć widocznych słojach. Najczęściej jest łupliwe, zróżnicowane na jasnożółty biel i brązowożółtą twardziej.

Charakteryzuje się ono dobrymi właściwościami mechanicznymi, ponieważ jest lekkie, a zarazem twarde, o znacznym stopniu wytrzymałości i sprężystości.
Pod względem swojej budowy drewno czeremchy zwyczajnej można przyrównać do drewna trześni, ale różni się od niego znacznie pod względem swoich właściwości technicznych, fizycznych, barwy oraz użyteczności.

Zobacz także: czereśnia – drewno czereśniowe

Zastosowanie drewna czeremchowego

Drewno czeremchy zwyczajnej najczęściej wykorzystywane jest do wytwarzania niewielkich wyrobów stolarskich. Czasem w drewnie czeremchy zwyczajnej rzeźbią rzeźbiarze, ale czynią to raczej niechętnie. Można je używać również w charakterze materiału opałowego do kominków. Aby zacząć palić w kominku drewnem czeremchy zwyczajnej trzeba odczekać trochę od chwili jego pozyskania. Świeże drewno ma nieprzyjemną woń kwaśno-gorzką, ze względu na zawartość garbników i amygdaliny.

Zdjęcia: Anneli Salo, Opioła Jerzy via Wikipedia