Czy stosowanie cienkich pił w sprzęgach na wielopile daje oszczędności?
Proste pytanie a odpowiedź wymaga stanowiska na kilku płaszczyznach.
1.Przykładowo na pilarce dwuwałowej np. TOS-u Svitavy PWR 412 można zastosować tarcze Ø300 x 80 x 3,2/2,2 lub Ø300 x 80 x 3,7/2,5 mm. Zakładając prostolinijne cięcie uzyskamy oszczędność na każdej pile 0,5 mm. Aby mówić o oszczędności materiałowej to z danej pryzmy muszę uzyskać dodatkową deskę /listwę. W „programie ogrodowym” gdzie pozyskujemy lamele np. 9,0 mm w sprzęgu musi pracować 19 pił ( 18 lamel x 0,5 mm = 9,0 mm oszczędności czyli dodatkowa lamela). Ale już w produkcji palet gdzie cienka deska ma np. 17 mm sprzęg musiałby mieć 35 pił a to jest niemożliwe bo max szerokość sprzęgu dla podanej wyżej maszyny to 400 mm, a waga sprzęgów groziłaby zgięciem wału piłowego.
Wniosek – wydajności materiałowej nie poprawi stosowanie cienkich pił!
2. W podanych wyżej warunkach można spodziewać się oszczędności w zużyciu energii elektrycznej bo zmniejszone zostają opory cięcia ( różnica grubości rzazu ok. 15 %).I było by ok! gdyby nie podatność cienkich pił na wibracje. A te mogą spowodować, że rzaz nie wyniesie tyle co ząb tj. 3,2 mm ale nawet 3,8 – 4,0 mm. Czyli nie będzie oszczędności a może wystąpić strata !
3.Ponadto cienkie piły są bardziej podatne na grzanie, a w konsekwencji na powstawanie pęcherzy. A to powoduje skrócenie ich żywotności, i większe nakłady na narzędzia.
Podsumowując : w znacznej części przypadków szukanie oszczędności poprzez próby stosowania pocienionych pił skazane jest na porażkę.
