Limba – ABC drewna

Na terenach górskich Europy Centralnej spotykana jest limba- gatunek drzewa iglastego, które zalicza się do drzew długowiecznych i rosnących niezwykle wolno. Do jego zalet zalicza się przede wszystkim odporność na niskie temperatury, silne wiatry oraz działanie szkodników. Przed wiekami pozyskiwane z limby drewno było powszechnie stosowane. Dzisiaj, mimo tego, że jest nadal użytkowane, nie cieszy się już tak wielką popularnością.

Drewno limby – charakterystyka

Drewno pozyskiwane z limby jest miękkie i lekkie. Jednocześnie odznacza się naprawdę wyjątkową trwałością. Wyróżnia się w nim drewno bielaste, które ma zabarwienie żółte oraz drewno twardzielowe o kolorze czarnym. Poszczególne pierścienie są w przypadku limby bardzo dobrze widoczne. Drewno charakteryzuje się umiarkowaną gęstością, która waha się od 0,37 do 0,56 g/cm³.

Wady i zalety drewna limby

Jak zostało wspomniane wyżej, drewno limby jest wyjątkowo miękkie. Przekłada się to na łatwość obróbki. Odporność na szkodniki i uszkodzenia sprawia, że jest trwałe i w doskonałym stanie może przetrwać naprawdę długie lata. Charakteryzuje się gładką powierzchnią o bardzo malutkich sękach. Do tego z łatwością wchłania politurę. Limba charakteryzuje się bardzo specyficznym aromatem, który skutecznie odstrasza owady. To właśnie daleko górale tatrzańscy chętnie sięgali po limbę, kiedy wykonać musieli skrzynie na ubrania.

Limba odznacza się małą odpornością na złamanie. W efekcie nie sprawdza się tak szeroko, jak na przykład drewno sosnowe. Obecnie uważa się jednak, że jest to jedyna wada tego gatunku drewna.

Limba i jej zastosowanie

Wspomnieliśmy już, że górale chętnie używali limby do wykonywania szaf i skrzyń na ubrania (zobacz także: skrzynia drewniana -zrób to sam). Nadaje się ona także do wykonywania ścian w drewnianych domach. Z uwagi jednak na to, że jest podatna na złamania nie można wykonywać z niej dźwigarów i belek.

Ciekawostki

Górale sądzą, że wyroby z limby to najlepsza ochrona przed chorobami i nieszczęściem. Taki przesąd panuje na Podhalu do dzisiaj. Nie inaczej jest na Syberii, gdzie spotykana jest limba syberyjska.

Zdjęcia: Wikipedia