Mamutowiec olbrzymi
Najpotężniejsze drzewo świata, mamutowiec olbrzymi, to gatunek iglasty znajdujący się pod ochroną. Czym się charakteryzuje i czy rośnie również w Polsce?
Mamutowiec olbrzymi – pochodzenie i występowanie
Mamutowiec olbrzymi z łaciny nosi nazwę Sequoiadendron giganteum. Znany jest także jako sekwojadendron, sekwoja olbrzymia, mamutowiec, mamutowe drzewo czy welingtonia. Jest gatunkiem drzew iglastych, dla których cechą charakterystyczną są niebotyczne rozmiary.
Największe, współczesne drzewa mamutowca olbrzymiego mają nawet 95 metrów wysokości i 10 m średnicy. Takie okazy rosną w Parku Narodowym Sekwoi w Kalifornii. Znane są w historii drzewa, które miały średnicę 12 m i wysokość 135 m.
Zobacz także: baobab
Pierwotnie potężne mamutowce olbrzymie rosły jedynie w Ameryce Północnej. Około połowy XIX wieku zostały sprowadzone do Europy, gdzie były i są uprawiane jako drzewa ozdobne w parkach. Rosną wyłącznie w łagodnym, morskim klimacie i są bardzo wrażliwe na mróz. Dlatego w Polsce mogą rosnąć tylko na krańcach zachodnich i północno-zachodnich.
Mamutowiec olbrzymi występuje dziko tylko na obszarach położonych pomiędzy 1500 a 2500 m n.p.m., na zachodnich stokach gór Sierra Nevada w Kalifornii.
Mamutowiec olbrzymi – charakterystyka drewna
Drewno mamutowca olbrzymiego jest dosyć kruche. Biel jest wąski i biały, a twardziel jasnoczerwona lub czerwonobrązowa. Warto zaznaczyć, że jest to drewno włókniste, średnio twarde i średnio ciężkie. Odznacza się dobrymi właściwościami mechanicznymi, jest trwałe i trudne w obróbce.
Zobacz także: żywotnik olbrzymi
Mamutowiec olbrzymi – zastosowanie
Najczęściej mamutowiec olbrzymi jest wykorzystywany jako roślina ozdobna. W XIX wieku jego drewno było stosowane jako opał, z uwagi na fakt, że mogło leżeć na dworze, pod gołym niebem, bez obaw o zawilgocenie.
Ciekawostki
Po raz pierwszy mamutowce olbrzymie opisał John Lindley i nazwał on ten gatunek Wellingtonia gigantea. Nazwa Wellingtonia była jednak już używana wcześniej, dlatego należało ją zmienić. Dokonał tego francuski botanik Joseph Decaisne, który w 1854 roku opisał ten sam gatunek jako Sequoia gigantea.
Nazwę mamutowiec drzewo otrzymało dopiero w 1939 roku, kiedy to tak je nazwał amerykański botanik John Buchholz.
Zdjęcia: Brian W. Schaller via Wikipedia
