Styl rokoko w meblarstwie
Bogate zdobienia, żłobienia i rzeźby z misternie wykonanymi detalami to cechy, które w meblarstwie przypisuje się stylowi rokoko.
Okres popularności rokoko
Okres rokoko w historii meblarstwa trwał od 1715 roku i zapoczątkowany został Regencją Filipa. Styl ten upodobał sobie Ludwik XV – król Francji. Trwał nieprzerwanie do 1760 roku, kiedy został zastąpiony stylem klasycystycznym. We Francji właściwie rokoko rozpoczęło się już w okresie regencji Filipa Orleańskiego, a dojrzało za czasów Ludwika XIV. Często zamiennie wykorzystuje się nazwę stylu rokoko i stylu Ludwika XV. W Anglii z kolei okres ten nazywany jest stylem królowej Anny, którego zwieńczenie stanowi styl Chippendale, od nazwiska Thomasa Chippendale, który stał się symbolem angielskiego rokoka. W Austrii rokoko tożsame jest ze stylem terezjańskim, którego nazwa została zaczerpnięta od cesarzowej Marii Teresy.
Rokoko – charakterystyka stylu i mebli
Styl rokokowy całkiem niesłusznie postrzega się jako schyłkową fazę baroku, a wcale nią nie jest. To styl i postawa twórcza, która miała stać w opozycji do baroku, kultywowanego przez Króla Słońca, Ludwika XIV. Dworzanie znużeni sztywnym przepychem w wersalskich komnatach, zaczęli poszukiwać zupełnie nowych ram estetycznych.
Nazwa rokoko pochodzi od ornamentu nazywanego rocaille, czyli asymetrycznego motywu dekoracyjnego, przypominającego brzeg muszli lub grzywę morskich fal. Wykroje nóżek meblowych miały takie samo esowate wygięcie i postrzępione brzegi. Wykorzystywano także motyw rocaille – w przypadku kształtu płycin i form okuć. Przy projektowaniu rokokowych mebli dbano o harmonię i wyważenie kompozycji, dążąc do unikania sztywnych układów. Wytwarzano wówczas drobniejsze meble i mebelki, dbano o elegancję i wykwintność, ale i komfort użytkownika.
Meble rokokowe miały zintegrowaną formę, płynne linie łączące się w całość. Ich dekorację tworzyły atrakcyjne forniry. Dla urozmaicenia ich wyglądu wykorzystywano okucia z brązu.
Zobacz także: Secesja w meblarstwie
Jakie gatunki drewna preferowano w rokoko?
W okresie rokoko stosowano do produkcji mebli dla elit zwykle forniry: palisandrowe, mahoniowe, hebanowe i różane. W meblach mieszczańskich wykorzystywano drewno dębowe, orzechowe, śliwowe, czereśniowe i wiśniowe.
Zdjęcia: French Finds via Flickr
