Wady suszenia drewna
Prawidłowy proces suszenia drewna powinien być poprzedzony tzw. sezonowaniem, czyli składowaniem na wolnym powietrzu. Działanie to zapewnia równomierne rozmieszczenie wilgoci w drewnie, zapobiegając jednocześnie powstaniu naprężeń, pęknięć, spaczenia, łódkowatości, wichrowatości, skrzywienia na długości, wadliwej wilgotności drewna, nadmiernie zróżnicowanej wilgotności tarcicy, plam i przebarwień. Wady tego typu występują najczęściej w sytuacji, gdy drewno jest poddawane sztucznemu suszeniu w komorach suszarnianych.
Niektóre wady suszenia ujawniają się dopiero podczas użytkowania drewna, obniżając wartość wykonanych z tego materiału przedmiotów.
Przyczyny powstawania wad drewna
Drewno, podobnie jak inne materiały pochodzenia roślinnego, należy do tzw. materiałów higroskopijnych. Fakt ten oznacza, że drewno może pobierać i oddawać wilgoć, czego efektem jest kurczenie i pęcznienie drewna, a docelowo jego paczenie i pękanie. Główną przyczyną pęknięć jest nierównomierne wysychanie drewna.
Zobacz także: Suszarnia do drewna
Należy jednak pamiętać, że wielkość i zniekształcenia drewna zależą od wielu czynników, najważniejsze z nich to gatunek, rodzaj i sprężystość drewna, jego struktura, rodzaj przetarcia, wymiary tarcicy lub jej elementów, sposób składowania oraz warunki i czas schnięcia.
Najczęstsze wady suszenia drewna
Wady drewna powstają w różnym okresie suszenia i mają różny charakter.
Zbyt gwałtowny proces wysychania drewna może przyczynić się do powstania pęknięć powierzchniowych i czołowych. W późniejszym czasie mogą powstać pęknięcia wewnętrzne, niewidoczne z zewnątrz.
Na powstanie tego typu wad w szczególny sposób narażone jest drewno z drzew liściastych – w przypadku tego materiału mogą powstać tzw. zaskorupienia, czyli przesuszenia zewnętrznej części tarcicy.
Przyczyną powstawania wad jest także zróżnicowana wilgotność suszonego drewna. Produkty wykonane z tarcicy o zbyt zróżnicowanej wilgotności często ulegają spaczeniu. Powstania tego typu wady można uniknąć wykorzystując sezonowanie lub parowanie wyrównawcze w pierwszej fazie suszenia.
Zobacz także: Metody suszenia drewna
Wadą jest również spaczenie, którego najczęstszą przyczyną jest anatomiczna budowa drewna, zbyt wysoka temperatura suszenia lub zbyt gwałtowny proces wysychania drewna.
Wadliwe drewno z drzew liściastych jest ponadto narażone na przebarwienia, zaplamienia i zaparzenia. Warto podkreślić, że zaparzenia dotyczą przede wszystkim jasnych gatunków europejskich (buk, klon, jawor, jesion) oraz ciemnych gatunków egzotycznych. Wada ta przejawia się w postaci ciemniejszych lub jaśniejszych plam.
Jak uniknąć wad podczas suszenia drewna?
Pojawianie się wad suszarnianych można skutecznie zniwelować, a nawet całkowicie wyeliminować dostarczając do komór suszarnianych drewno powietrzno-suche lub posiadające wilgotność nie przekraczającą 30%.
Proces suszenia powinien być wykonywany z zachowaniem szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza w przypadku twardych gatunków liściastych. Ważne jest także dostosowanie temperatury suszenia do indywidualnych potrzeb danego gatunku oraz prawidłowe składowanie drewna na każdym etapie obróbki.
