Wiąz i jego odmiany

Wiąz zaliczany jest do rodziny drzew liściastych, ale też jednocześnie do rodziny krzewów wiązowatych. Obejmuje około 40 różnych gatunków. Drzewa nazywane wiązami rosną w strefie umiarkowanej na północnej półkuli Ziemi, w tym również i w Polsce.

Gatunki wiązów

Trudno byłoby wymienić wszystkie rodzaje wiązów, występujące na świecie. Warto jednak wspomnieć o najbardziej znanych, w tym:
• wiąz amerykański – Ulmus americana,
• wiąz szypułkowy – Ulmus laevis,
• wiąz pospolity – Ulmus minor,
• wiąz meksykański – Ulmus mexicana,
• wiąz syberyjski – Ulmus pumila,
• wiąz czerwony – Ulmus rubra,
• wiąz górski – Ulmus glabra.
W Polsce dziko rosną trzy gatunki wiązu – górski, szypułkowy i pospolity. Drewno pozyskiwane z wiązów wykorzystywane jest w meblarstwie oraz do budowy łodzi. Jego zaletę stanowi duży ciężar i twardość, jak i wysoka odporność na procesy gnilne.

Zastosowanie drewna poszczególnych gatunków wiązów

Wiąz szypułkowy ma gruby pień i jest jednym z najstarszych drzew w Polsce i w Europie. W gminie Gubin w Komorowie rośnie Wiąz Wiedźmin o obwodzie ponad 900 cm. Drewno wiązu szypułkowego jest twarde, ciężkie i wodoodporne. Ma jasnożółtawą i brunatną twardziel, z wyraźnie widocznymi, wąskimi promieniami drzewnymi. Z drewna wiązu szypułkowego robi się meble i pale do budownictwa wodnego.

Wiąz górski to okazałe drzewo, które rośnie m.in. w Niemczech i w Wielkiej Brytanii. Pień tego drzewa jest gruby i masywny. Jako drzewo ozdobne wiąz górski jest sadzony w parkach i ogrodach. Natomiast drewno wiązów górskich powszechnie stosowane jest w meblarstwie. Jest ciężkie, twarde, ma wyraźne, pofalowane słoje, wykazuje odporność na gnicie.
Wiąz polny, nazywany także pospolitym, rośnie w Europie, Azji Zachodniej, na Kaukazie, a nawet w Afryce Północnej. Dawniej uprawiany był głównie jako drzewo parkowe, a dziś często nadaje się na drzewo domowe – bonsai.

Zobacz także: znakowanie drzew w lesie
Kora wiązu meksykańskiego stosowana jest jako środek przeciwkaszlowy, po wykonaniu z niej naparu.
Gatunek wiąz czerwony rośnie głównie w Ameryce Północnej, w Kanadzie w prowincji Quebec, a rdzenni Indianie wykorzystywali go do celów leczniczych. Pomagał w przeziębieniach, na oparzenia oraz przy zaparciach. Pień drzewa ma pokrój drzewiasty i smukły.

Zdjęcia: Vilensija via Wikipedia