Grab – gatunki
Grab jest rodzajem drzewa z rodziny brzozowatych, powszechnie występującym w Polsce. Na świecie występuje 25 różnych gatunków grabu. To drzewa liściaste. Spotka się je przede wszystkim w Azji Wschodniej i Ameryce Północnej.
Najpopularniejsze gatunki grabu
W Polsce spotykany jest tylko jeden gatunek grabu i jest to grab pospolity. Poza naszym krajem gatunków tego drzewa jest znacznie więcej. Między innymi są to: grab amerykański, japoński i sercowaty.
Zobacz także: gatunki olchy
Grab pospolity
Nazywany również grabem zwyczajnym, w systematyce grab pospolity występuje jako Carpinus betulus. Osiąga on około 25 wysokości i średnicę do 100 cm. Cechuje się wysoką, gęstą koroną, raczej smukłą oraz prostym pniem o falistej powierzchni. Bez gałęzi pień ma około 10 m. Drzewo ostatecznie kończy swój wzrost w wieku 120-150 lat, choć w korzystnych warunkach rośnie do 300 lat. Grab zwyczajny pochodzi z Euroazji i Ameryki Północnej, gdzie występuje powszechnie. Owocem grabu pospolitego jest orzeszek znajdujący się w trójklapowej okrywie, służącej jako organ lotny. Owocostany mają po kilka centymetrów długości.
Grab amerykański
Kolejnym gatunkiem grabu jest grab amerykański – Carpinus caroliniana Walter. To średniej wielkości drzewo liściaste zaliczane do rodziny brzozowatych lub leszczynowatych, w zależności od przyjętej systematyki. Występuje często na terenie Ameryki Północnej, na wschodzie Kanady oraz na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych.
Liście grabu amerykańskiego są jajowate lub eliptyczne, ząbkowane, zaostrzone, o wyraźnym unerwieniu. Po obu stronach ciemnozielone, ale jesienią przebarwiają się na pomarańczowo, czerwono i purpurowo. Pień grabu amerykańskiego dorasta do 10 m wysokości. Kora jest stalowoszara i gładka, a u starych osobników bruzdowana. Owocem grabu amerykańskiego są orzeszki z dwu lub trójklapowymi skrzydełkami.
Zobacz także: gatunki cisu
Grab japoński
Z uwagi na występowanie grab carpinus japonica, czyli grab japoński został właśnie w ten sposób nazwany. To szczególne drzewo z gatunku grabów, ponieważ jest dosyć niskie i ma szeroką koronę. Dorasta zaledwie do 3-5 metrów wysokości.
Liście grabu japońskiego są jajowate, zielone, ostro zakończone, z wyraźnym unerwieniem. Jesienią przebarwiają się na żółty kolor. Owoce tego gatunku są liczne, jasnozielone, przywodzące na myśl szyszki chmielu.
Grab japoński rośnie na glebach różnego rodzaju – żyznych, gliniastych i piaszczysto-gliniastych. Wytrzymuje w niskich temperaturach i nadaje się na nasadzenia w ogrodach, parkach i w ramach zieleni na osiedlach mieszkalnych.
Grab sercowaty
Podobnie jak grab japoński, grab sercowaty (Carpinus cordata) jest niedużym drzewem. Rośnie powoli i osiąga do 10 m wysokości. W Polsce może być uprawiany jako roślina ozdobna lub kolekcjonerska. Jego cechą charakterystyczną są liście – sercowate, podwójnie ząbkowane, jasnozielone. Korona początkowo jest luźna, ale z czasem się zagęszcza.
